Σε μια εποχή όπου η έννοια της ασφάλειας βρίσκεται στο επίκεντρο, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η προστασία πρέπει να αφορά όλους. Όχι μόνο τους νεότερους, υγιείς και αρτιμελείς, αλλά και εκείνους που είναι πιο ευάλωτοι: ηλικιωμένοι, άτομα με αναπηρία, παιδιά, άνθρωποι με χρόνιες παθήσεις. Η ασφάλεια, για να είναι πραγματική, πρέπει να είναι προσβάσιμη.
Η ασφάλεια δεν είναι ίδια για όλους
Πόσες φορές έχουμε δει ένα πεζοδρόμιο γεμάτο εμπόδια, χωρίς ράμπες; Πόσες φορές ένα φανάρι δεν έχει ηχητική σήμανση για άτομα με προβλήματα όρασης; Ή δημόσιες σκάλες χωρίς χειρολαβές για κάποιον ηλικιωμένο; Αυτά τα φαινομενικά «μικρά» κενά στο σχεδιασμό, μπορεί να γίνουν καθημερινές παγίδες για πολλούς ανθρώπους.
Η προσβασιμότητα δεν είναι απλώς θέμα άνεσης ή πολυτέλειας. Είναι ζήτημα σεβασμού και δικαιώματος στην ασφάλεια. Για να είναι ένας χώρος πραγματικά ασφαλής, πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιηθεί από όλους, χωρίς εξαιρέσεις.
Τι σημαίνει προσβάσιμη ασφάλεια;
Η ιδέα είναι απλή: ένας χώρος, μια υποδομή ή ένα μέτρο ασφαλείας πρέπει να έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να προστατεύει εξίσου όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως ηλικίας, ικανοτήτων ή κινητικότητας.
Αυτό σημαίνει, για παράδειγμα:
- Να υπάρχουν ράμπες και αντιολισθητικά δάπεδα.
- Να υπάρχουν φωτεινές και ηχητικές ειδοποιήσεις σε δημόσιους χώρους.
- Να προβλέπονται έξοδοι κινδύνου που είναι προσβάσιμες για όλους – όχι μόνο για όσους μπορούν να ανέβουν σκάλες.
- Να εκπαιδεύεται το προσωπικό ασφαλείας ώστε να γνωρίζει πώς να βοηθά ανθρώπους με ειδικές ανάγκες.
Διαβάστε ακόμα: Μαζικές εκδηλώσεις: Τι πρέπει να προσέχουμε;
Η τεχνολογία ως σύμμαχος
Είναι ευτυχές ότι η τεχνολογία βοηθά πολύ προς αυτήν την κατεύθυνση. Σήμερα, εφαρμογές κινητών μπορούν να δώσουν καθοδήγηση σε άτομα με προβλήματα όρασης. Υπάρχουν συστήματα ήχου που βοηθούν στην πλοήγηση σε μεγάλους δημόσιους χώρους. Οι «έξυπνες» κάμερες μπορούν να εντοπίζουν πτώσεις ή ανωμαλίες στην κίνηση και να ειδοποιούν αμέσως. Όταν η τεχνολογία συνδυάζεται με ευαισθησία και σωστό σχεδιασμό, τότε το αποτέλεσμα είναι πραγματικά εντυπωσιακό.
Δεν είναι όλα θέμα κόστους
Συχνά λέγεται ότι η προσβασιμότητα κοστίζει. Στην πραγματικότητα, το να προβλέψεις από την αρχή ότι ένα κτίριο ή ένας δημόσιος χώρος θα είναι ασφαλής και για άτομα με αναπηρία, δεν είναι απαραίτητα ακριβό. Είναι θέμα πρόβλεψης και προτεραιοτήτων. Το ίδιο ισχύει και για την εκπαίδευση προσωπικού: δεν απαιτεί μεγάλες επενδύσεις, αλλά επιθυμία να μάθουμε και να σεβαστούμε τις ανάγκες των άλλων.
Γιατί μας αφορά όλους
Ίσως σήμερα να είμαστε νέοι και δυνατοί. Όμως αύριο, εμείς ή κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο μπορεί να χρειαστεί βοήθεια. Η ασφάλεια δεν είναι προνόμιο, είναι δικαίωμα. Και η προσβασιμότητα είναι η εγγύηση ότι αυτό το δικαίωμα δεν θα στερείται κανείς.
Μια κοινωνία που σχεδιάζει με γνώμονα τους πιο ευάλωτους, είναι μια κοινωνία πιο δυνατή. Και ένας χώρος που είναι ασφαλής για όλους, είναι τελικά πιο λειτουργικός και για τον καθένα μας.